Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier.
Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Data Services om cookies te gebruiken. verder gaan Created with Sketch.

20 maart 2019

Door Bram Lodewijks

Vliegende auto’s: ready for take-off?

In sciencefictionfilms over de toekomst zie je ze vaak terugkregen, vliegende auto’s. Door technologische innovaties hebben we al heel wat bereikt. Maar hoe zit het nu met die vliegende auto’s? Ligt die DeLorean eindelijk in het verschiet?

Dat auto’s ook worden meegetrokken in de stroom van technologische innovaties is absoluut geen geheim meer. Zelfrijdende wagens komen elke dag een beetje dichter bij de openbare weg en niemand kijkt nog vreemd op van een elektrische wagen. Toegegeven, als ik een Tesla zie staan, dan haal ik even snel mijn smartphone boven, want zo’n klassenbak blijft indrukwekkend voor me. De zelfrijdende auto’s van de sciencefictionfilms bestaan dus al. De technologie staat nog niet helemaal op punt, maar ze zijn er wel. Dat ene andere ding uit de sciencefictionfilms lijkt dan weer een stille dood te zijn gestorven, met name de vliegende auto. Gaan we ooit nog vliegende auto’s op de wegen (of, welja, in de lucht) zien of hebben we zowat het toppunt bereikt met de autonome wagens? 

De praktische kant 

Voor ik het ga hebben over hoever de technologie van vliegende auto’s staat – want die is er wel degelijk – wil ik het eerst even hebben over de praktische kant van dit hele verhaal. Wat je in animatieseries of sciencefictionfilms wel eens ziet, is een auto die rustig even opstijgt in het midden van de straat en dan aan zijn vlucht begint. Een dergelijk scenario kan zich weliswaar niet zo eenvoudig afspelen in de echte wereld, want dat zou nu eenmaal voor complete chaos zorgen en niet in lijn zijn met de verkeersregels. Als vliegende auto’s ooit de norm zouden worden, dan houdt dat een enorme wijziging in voor de verkeersregels en het wettelijk kader. Aangezien elk land eigen verkeersregels en wetten heeft, dan wil dat ook zeggen dat elk land een eigen wetgeving zal moeten opstellen voor vliegende auto’s. Als we allemaal kriskras door elkaar zouden vliegen, ontstaat er zonder twijfel een grotere chaos dan in het stadscentrum van Antwerpen op de gemiddelde dinsdagmiddag. Moeten we in Groot-Brittannië dan links vliegen in de plaats van rechts? Hebben we een soort van vliegende verkeersborden nodig of zullen alle infotainmentsystemen met elkaar synchroniseren en de verkeersborden projecteren in de auto? Zal er een soort van luchtpolitie nodig zijn? Wat zijn de boetes voor dronken vliegen? Voor hoelang ben je dan je rijbewijs kwijt? Hoe gaat dat rijbewijs er zelfs uitzien? Je hebt nu al een afzonderlijk rijbewijs nodig voor vrachtwagens, dus voor vliegende auto’s zal dit ook een harde vereiste moeten zijn. Zal elk land dan ook verschillende leeftijden hebben waarop dit vliegbewijs behaald kan worden? En wat kost dat allemaal? Hoe zit het met de autoverzekering? Dit lijstje met vragen is quasi eindeloos, maar het komt erop neer dat er nog heel wat werk aan de winkel is voor we vliegende auto’s zullen zien zoals in sciencefictionfilms en animatieseries. Genoeg gefantaseerd en gespeculeerd, want er zijn intussen al enkele vliegende auto’s van de band gerold. 

Als we allemaal kriskras door elkaar zouden vliegen, ontstaat er zonder twijfel een grotere chaos dan in het stadscentrum van Antwerpen op de gemiddelde dinsdagmiddag. 

De technologische kant 

De hele praktische kant van het verhaal mag dan nog niet geheel op punt staan, maar op technologisch vlak zien we een heel ander verhaal. Er zijn namelijk al enkele functionele vliegende auto’s ontwikkeld. Op dit moment bevinden die zich nog niet op de openbare weg (en lucht), maar vliegen, dat kunnen ze wel. Toen ik op zoek ging naar een start-up voor vliegende auto’s, dacht ik meteen dat ik terecht zou komen in de VS, China of Japan. Nu blijkt dat ik het helemaal niet ver moest gaan zoeken, aangezien onze noorderburen een prima start-up voor vliegende auto’s hebben onder de noemer PAL-V. Ook het Slovaakse Aeromobil en het Amerikaanse Terrafugia hebben al testmodellen van vliegende auto’s die al dan niet beschikbaar zijn voor een pre-order. De ontwerpen van Terrafugia en Aeromobil lijken sterk op elkaar en laten de auto transformeren tot een soort vliegtuig, terwijl PAL-V voor de helikopteraanpak gaat. Een auto die plots de lucht in zoeft zoals in Harry Potter lijkt niet op het programma te staan. Bij deze drie modellen zie je van mijlenver dat ze geen ordinaire auto’s zijn, al moet ik toegeven dat de AeroMobil 4.0 de vleugels redelijk goed weet op te bergen. 

Ook PAL-V maakt vliegende auto’s…

Op het vlak van beschikbare (technische) informatie hebben Terrafugia en PAL-V een stapje voor ten opzichte van Aeromobil. Over één ding zijn de drie fabrikanten het eens: je hebt een pilotendiploma nodig om te mogen vliegen met de auto’s. Terrafugia vermeldt dat je een sportpilootcertificaat nodig hebt, Aeromobil vraagt bij je pre-order of je een private pilot license hebt en of je vliegt met een klein vliegtuig, en PAL-V vraagt om een gyrocopterbewijs. PAL-V gaat hier nog iets verder en heeft ook een eigen Flight Academy opgestart waar het kopers lessen geeft om dit type vliegbewijs te behalen. Er zijn momenteel vier Flight Academies die zich bevinden in Breda, bij het PAL-V-hoofdkantoor, in de Caraïben, in Spanje en in Florida. Als je al een pilotendiploma hebt, dan biedt PAL-V je een gepersonaliseerd traject om ook met een gyrocopter te mogen vliegen. Ondanks het feit dat de drie producenten niet exact dezelfde certificaten vragen, wordt er wel één ding duidelijk. Vanaf het moment dat de auto de grond verlaat, wordt hij voorlopig beschouwd als een soort van vliegtuig. Hij zal dan ook de regels van het luchtverkeer moeten volgen. Toch moet elk land nog een eigen oordeel vellen over vliegende auto’s en hun plaats in het (lucht)verkeer. PAL-V vermeldt dat het hiervoor aanvragen heeft ingediend, maar dat de kans dus bestaat dat sommige landen die aanvraag zullen weigeren, waardoor hun auto’s daar niet van de grond mogen komen. 

Op weg naar de norm? 

Op technologisch vlak ziet alles er momenteel positief uit, maar vliegende auto’s zijn niet alleen rozengeur en maneschijn, zoals ik al aanhaalde bij de praktische kant van dit verhaal. Een eerste pijnpunt is dat de vliegende auto’s in hun huidige vorm een landingsbaan nodig hebben om op te stijgen en weer te landen. De Terrafugia Transition heeft hiervoor 427 meter nodig en de PAL-V heeft voldoende aan 330 meter. Even snel wegvliegen uit de file zit er dus niet in. Qua vliegafstanden varieert het maximum tussen de 400 à 700 kilometer, wat zeker niet slecht is voor een gewone verbrandingsmotor. Een vliegtuig heeft hiervoor kerosine nodig, maar met een vliegende auto kan je gewoon bij elk tankstation langsgaan om weer bij te tanken. Het prijskaartje is echter een bittere pil om te slikken. Dit is alleen expliciet te zien bij PAL-V en staat op maar liefst €299.900. Als alles volgens plan verloopt zouden de eerste auto’s van bovenstaande producenten in 2020 vliegklaar moeten zijn, maar met een kostprijs van honderdduizenden euro’s zijn ze voorbehouden voor de hoogste maatschappijklassen. Alhoewel dat misschien zo erg niet is met luchtverkeersveiligheid en het gebrek aan een wettelijk kader in het achterhoofd.