Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier.
Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Data Services om cookies te gebruiken. verder gaan Created with Sketch.

27 maart 2019

Door Valérie Deridder

De weg naar een Europese AI

Het lijdt geen twijfel dat AI onze Europese maatschappij drastisch zal veranderen in de komende decennia. China en de VS rollen alvast de spierballen, maar hoe reageert Europa?

Terwijl de VS en China met rasse schreden vooruitgang boeken op het gebied van AI, lijkt Europa het derde wiel aan een wagen die veel te snel rijdt. Europa schakelt maar beter een versnelling hoger als het zijn eigen Europese identiteit wil verlenen aan de technologie van de toekomst. Want die Europese eigenheid is broodnodig.

Want waar de technologie snel evolueert, kruipt de wetgeving vooruit aan een slakkengangetje. Een ethisch en juridisch kader, een goede voorbereiding op socio-economische veranderingen in de maatschappij, en een Europese data-strategie; het zijn maar een paar van de bottlenecks van een mogelijke “Europese AI”. En hoe zit het met de bikkelharde concurrentie vanuit China en de VS? Kunnen we die als versplinterde unie wel het hoofd bieden?

De obstakels

  1. De Europese AI lijkt te verbleken bij AI-grootmachten zoals de VS en China.

De VS, en vooral China maken furore op het gebied van AI. In de VS is het volgens het JRC-rapport “artificial intelligence; a European Perspective” vooral de privé-industrie die sterk floreert. Even stilstaan bij de grote techbonzen uit Silicon Valley bevestigt die uitspraak. Zo bracht IBM ons Watson, en ontwierp Google de open-source AI-software TensorFlow. In China is het niet de privésector, maar net de overheid zelf die met rasse schreden vooruitgang boekt op het gebied van AI, al kan je de vele AI-toepassingen van Huawei en Baidu ook maar moeilijk negeren. Daarnaast dient China ook 60 procent van alle AI-patenten ter wereld in; in de top 20 van landen die AI patenteren, staan 17 Chinese organisaties. In 2017 werd de Amerikaanse AI-markt geschat op 1,2 miljard dollar. Dat is wel nog steeds maar een derde van de waarde van de Chinese markt. Onvoldoende financiering van de overheid uit ligt aan de basis van die kloof; de Chinese overheid is namelijk een van de grootste investeerders binnen de AI scene.

China dient 60 procent van de wereldwijde patenten in.

De Europese Unie trekt met het Project Horizon, dat nog tot 2020 loopt, een budget van 1,5 miljard euro uit voor de Europese AI-industrie. De cijfers vallen in het niet bij de investeringen in China (4,9 miljard dollar) en de VS (4,4 miljard dollar).  .

2. Er bestaat geen overeengekomen definitie over wat AI nu precies inhoudt. 

AI wordt vaak gebruikt als een grote vergaarbak voor alles wat ook maar iets of wat geautomatiseerd is, maar de echte definitie van de technologie is niet overal even bekend. Volgens Massimo Craglia, senior scientist bij de Europese Commissie, is het een verzameling algoritmen, technologieën, systemen en applicaties waarvan Machine Learning de meest gebruikte is. Machine Learning, en vooral Deep Learning stelt de maatschappij voor heel wat uitdagingen. Tussen de input en de output van een algoritme zit nog een heel algoritmisch denkproces, waar menselijke werkkrachten geen toegang tot hebben.

3. Europese data worden weggesnoept door grote Amerikaanse bedrijven als Microsoft en Google.

Data is de nieuwe olie. Data is namelijk de bouwsteen voor een efficiënte AI. Toch zitten we in de Europese Unie met een dataprobleem. De data van China blijven namelijk binnen China, en de data van Europese gebruikers van Google, Microsoft en Facebook stromen terug naar de VS. De Europese Unie wacht dus een moeilijke taak om een eigen data-ecosysteem op te richten.

De Europese Unie wacht een moeilijke taak om een eigen data-ecosysteem op te richten.

4. Disruptieve technologieën zijn onderhevig aan een traag werkende Europese wetgeving.

Technologie evolueert dan misschien wel razendsnel, de wetgeving evolueert niet altijd even snel mee. Binnen Europa heerst namelijk vaak de neiging om juridische kaders te implementeren voor disruptieve technologieën. In China is het net omgekeerd; daar laat de Chinese overheid de meeste AI-technologieën veelal ongemoeid.

5. Brain drain

Door de hoge vraag en het schaarse aanbod aan AI-profielen, zijn grote AI-bedrijven uit China en de VS continu potentiële werknemers aan het headhunten. Europees talent wordt op die manier maar al te vaak weggekaapt door technologiebonzen uit Silicon Valley en Hong Kong.


Europees talent wordt maar al te vaak weggekaapt door technologiebonzen uit Silicon Valley en Hong Kong.

De EU moet daarom dringend haar eigen AI-sector aantrekkelijker maken zodat broodnodige AI-profielen ervoor kiezen om binnen Europa aan de slag te gaan en zo de Europese AI-industrie te versterken.

Hoe ziet een Europese AI er dan uit?

  1. Databeveiliging

De Europese Unie lijkt maar moeilijk de strijd te kunnen aangaan met AI-kleppers zoals China of de VS. Toch biedt de Europese Unie met haar respect voor databeveiliging en privacy een derde weg tussen de competitieve AI van de VS en de Chinese vorm van AI, die maar al te vaak gebruikt wordt om het Chinese volk onder de knoet te houden, een derde weg. Met de GDPR heeft de EU alvast een competitief voordeel ten opzichte van de VS en China. Ironisch genoeg is er in de VS ondertussen al sprake om hun AI om te vormen naar het Europese evenbeeld. De verschillende dataschandalen bij onder andere Facebook en Google hebben met andere woorden aangetoond dat het anders moet.   

2. Een democratische AI-jobsector

Hoewel AI als industrie sterk aangroeit, kampt de sector momenteel nog te veel met een schaarste aan werknemers. Sterke profielen uit Europa worden dan ook meteen weggekaapt door Silicon Valley-bonzen, waardoor Europees talent dus niet in Europa blijft. Volgens Craglia is daar wel een oplossing voor. Ook de Europese R&D moet sterker uitgebouwd worden zodat Europees talent geneigd is om binnen Europa te blijven, al kan je mensen daar uiteraard niet toe verplichten.

Ook binnen Europa vindt er brain drain plaats.

Craglia belicht nog een andere kant van de medaille. Volgens de wetenschapper gebeurt die brain drain niet enkel van Europa naar de VS, maar is er ook sprake van een brain drain binnen Europa zelf. Daarbij zijn het vooral werkkrachten uit Oost- en Zuid-Europa die sterk worden aangetrokken door West-Europa. Craglia vindt daarom dat er kansen moeten worden gecreëerd in elk Europees land, zodat ook nationale vertakkingen tot bloei kunnen komen.

3. Een Europees ecosysteem van data

Een “Europese AI” is logischerwijze ook gestoeld op een gedeeld Europees ecosysteem van data. Volgens Craglia heeft Europa trouwens een streepje voor met haar diversiteit. Binnen Europa vind je verschillende talen, culturen en ook verschillende soorten folklore zoals traditionele gerechten en klederdrachten. Dat is volgens Craglia een enorme rijkdom. AI die zich voornamelijk baseert op die data, is daarnaast ook veel bruikbaarder voor de Europese burger.